Facebook
Twitter
RSS
Χωρίσαμε, τα χαλάσαμε, το διαλύσαμε, μείναμε μόνοι μας.. Όπως και να το πεί κανείς το ίδιο είναι. Η εγκατάλειψη και η μοναξιά σε βολοδέρνουν, αν είσαι ο εγκαταλελειμένος. Αν πάλι είσαι ο άλλος, ο εγκαταλείψας, τότε ξεστομίζεις κουβέντες όπως: “Έπρεπε να γίνει”, “Τώρα είμαι καλύτερα”, ή ακόμα χειρότερα, “Με τον/την… είναι καλύτερα” (βλ. παλιότερα άρθρα). Ας πάρουμε όμως το χωρισμό από την πλευρά του παρατημένου και ας το δούμε εν συντομία.
Για έναν άντρα, ο χωρισμός έχει τρείς φάσεις:
Φάση1: Κατήφια, θλίψη, μοναξιά, ψυχοπλάκωμα, βαρεμάρα, σκέψεις, αχαλίνωτα μεθύσια και πάει λέγοντας.
Φάση2: Την πέφτει σε όποια βρει μπροστά του εφαρμόζοντας το σύστημα “Όσο πίνω, ομορφαίνεις”. Πού και που κάνει σεξ.
Φάση3: Η ζωή είναι μικρή και θέλω να τη ζήσω με καλή παρέα. Θέλω σχέση, βαρέθηκα τα ξέκωλα…
Για μια γυναίκα είναι περίπου το ίδιο. Δηλαδή:
Φάση1: Κλάμα, πόνος, οδυρμός. Τηλεφωνήματα στον πρώην ανα 3 λεπτά. Τουτ, τουτ… “Δεν το σηκώνει… ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩΩΩ;”. Πρήξιμο στις φιλες. “Άααααχ Μάκη μουουουουουου!!!!”
Φάση2: Ψώνια, αποτρίχωση, ψώνια, μανικιούρ, ψώνια, βόλτα με τις φίλες, ψώνια, “Οι άντρες είναι γουρούνια”, “Να πά να γαμηθεί ο Μάκης”, ψώνια, “Δεν έχω ανάγκη κανένα καριόλη”, ψώνια, “Θέλω να ζήσω τη ζωή μου”, “Μόνο για την πάρτη μου, τίποτα άλλο” (αυτό είναι και το αγαπημένο τους πλάκα πλάκα), “Ο Μάκης είναι μαλακάρας” και άλλα τέτοια
Φάση3: Ψώνια, ψώνια, ψώνια, ψώνια… “Πω πω… Χρειάζομαι επειγόντως σεξ…”
Φάση3+1: Ο Μπάμπης, αν εξαιρέσεις τη μπυροκοιλιά και τη νυχάρα στο πόδι, μια χαρά παιδί είναι. Αν ήξερε και να ντύνεται.. Λέεεεεεες;
Φάση3+2: Μπάμπη μουουουουουουουουου!
Από τη σύντομη εμπειρία μου στην πιάτσα, βλέπω παντού ανθρώπους πληγωμένους, με απωθημένα, με κατάλοιπα από το παρελθόν, με κακή σεξουαλική ζωή… Δε λέω ότι είναι η πλειοψηφία, μην παρεξηγηθώ, αλλά είναι σίγουρα ένα μεγάλο ποσοστό. Και οι άνθρωποι αυτοί είναι πρόθυμοι να φερθούν όσο πιο ανόητα γίνεται, είτε στις μέλουσες, είτε στις τυχόν υπάρχουσες σχέσεις τους. Κάνω λοιπόν μια πρόταση (χωρίς να ξέρω αν κάνω σωστά ή λάθος) και λέω: Ας γίνει αφορμή ο κάθε χωρισμός για να φερθούμε καλύτερα. Ένα μίνι μάθημα για τις επόμενες σχέσεις. Ας μην αναλωνόμαστε σε παπαριές του στυλ: “Αυτή/ός χάνει… Εγώ είμαι ο/η γαμάτος/η” και ας δούμε την ουσία του χωρισμού. Τι έφταιξε; Τι έπαιξε; Πώς μπορώ να αποφύγω το βατερλώ στο μέλλον. Άλλωστε, σου το λένε και οι φίλοι σου: “Η ζωή συνεχίζεται”…
ΥΓ: Αυτό το post είναι αφιερωμένο σε αυτούς/ές που έψαχναν στο google για “θέλει να χωρίσουμε, αλλά εγώ όχι”, “χώρισα”, “πως να ξεπεράσω την πρώην” κλπ. Κο
Είναι όμορφη, σέξυ και ένα χρόνο μικρότερή μου. Είναι στο στύλ μου, είναι καλή κοπέλα και τουλάχιστον τις πρώτες μέρες που τη γνώρισα τα λέγαμε ωραία. Μέχρι τον πρώτο μήνα. "Τα φτιάξαμε", ένα βράδυ σπίτι μου, λίγο πριν πάω για δουλειά (όταν ακόμη δούλευα βράδυ) και ήταν πολύ ωραία. Δεν ξεκολλούσαμε ο ένας από τον άλλο. Οι πρώτες 20 μέρες πέρασαν σαν νερό και γρήγορα ήρθαν οι διακοπές των Χριστουγέννων. Πήγε ο καθένας σπίτι του και περνούσαμε κανένα μισάωρο τη μέρα στα τηλέφωνα, για να μην αναφέρω τα SMS, MMS και… ότι άλλο θες (οι ΟΤΕδες πρέπει να έτριβαν τα χέρια τους…).