Facebook
Twitter
RSS
Είναι όμορφη, σέξυ και ένα χρόνο μικρότερή μου. Είναι στο στύλ μου, είναι καλή κοπέλα και τουλάχιστον τις πρώτες μέρες που τη γνώρισα τα λέγαμε ωραία. Μέχρι τον πρώτο μήνα. "Τα φτιάξαμε", ένα βράδυ σπίτι μου, λίγο πριν πάω για δουλειά (όταν ακόμη δούλευα βράδυ) και ήταν πολύ ωραία. Δεν ξεκολλούσαμε ο ένας από τον άλλο. Οι πρώτες 20 μέρες πέρασαν σαν νερό και γρήγορα ήρθαν οι διακοπές των Χριστουγέννων. Πήγε ο καθένας σπίτι του και περνούσαμε κανένα μισάωρο τη μέρα στα τηλέφωνα, για να μην αναφέρω τα SMS, MMS και… ότι άλλο θες (οι ΟΤΕδες πρέπει να έτριβαν τα χέρια τους…).
Επιστρέψαμε εντός έδρας και όλα κυλούσαν ήρεμα… τις πρώτες 3 μέρες! Μετά, κρίσεις ζήλειας. Κλάμματα μέσα σε club, επειδή όταν έκλεισα το μαγαζί και πήγα να τη βρώ, στο club που ήταν, ήταν και κάτι φίλοι μου μέσα και δεν έκατσα στην παρέα με τους γελάω-με-τα-αστεία-σου-πρεπει-να-σε-κανω-παρέα φίλους της, αλλά έκατσα στην τραγική απόσταση του ενάμιση μέτρου με τους δικούς μου φίλους. Αντικαπνίστρια, άναβε το ένα τσιγάρο μετά το άλλο και ρουφούσε τα ξύδια "σαν να'τανε…. γιορτή" (Κατσιμιχαίοι ή κάτι τέτοιο).
Στο σπίτι:
- "Τι έχεις;"
- "Τίποτα"
Μετά από 2 μέρες:
- "Τι έπαθες;"
- "Τίποτα;"
Μετά από 3 μέρες:
- "Τι θα κάνουμε σήμερα;"
- "Τίποτα", ο σκοπός της ήταν να κάτσουμε σπίτι και να μιλήσουμε για το "που πάει αυτή η σχέση", 1 μήνα και 5 μέρες αφού δημιουργήθηκε και ενώ τον περισσότερο καιρό ήμασταν ο καθένας σπίτι του.
Δεν είναι ότι έχω "commitment issues", ή ελληνιστί ζητήματα δέσμευσης, απλά αμέσως μετά από μια σχέση 3.5 ετών, δεν θέλω μια ακόμη σχέση, που να έχει όλα εκείνα τα στοιχεία μιας σχέσης που ήδη έχει κλείσει όχι τα 3.5, αλλά τα 10 χρόνια από τον πρώτο μήνα!!! Και απ'όσο ξέρω, οι σχέσεις στο ξεκίνημά τους (τουλάχιστον αυτές που έχω ζήσει από κοντά), είναι όλα γύρω από το πως θα κάνουμε χαβαλέ και θα περάσουμε καλά. Πώς το λένε ρε παιδάκι μου; Θέλω όταν δεν σε ξέρω, να μην προσποιούμαι οτι σε ξέρω χρόνια και το ίδιο να κάνεις και εσύ. Θέλω όταν μιλάμε στο τηλέφωνο, να μην μου λες τα προβλήματα των φίλων σου που ΔΕΝ έχω δει ΠΟΤΕ, και να πρέπει να προσποιούμαι ότι είμαστε αυτοκόλλητοι.
Τελικά κανείς από τους δυο μας δεν είχε πρόβλημα. Το πρόβλημα ήταν στη μεταξύ μας χημεία. Και οι δύο θέλαμε διαφορετικά πράγματα. Εγώ ήθελα μια σχέση που να είναι φρέσκια και ζωντανή τουλάχιστον τον πρώτο καιρό που ακόμη ο ένας κοιτάει τον άλλο σαν να μην τον έχει δει ποτέ γιατί όντως πριν από λίγες μέρες, ο ένας δεν είχε δει τον άλλο ποτε, αυτή ήθελε να παίζουμε τους παντρεμένους από το πρώτο 2ήμερο. Αυτή ήθελε να τρέχω από πίσω της ωσάν το κατοικίδιο, εγώ ήθελα απλά να είμαστε χαλαροί και να περνάμε ωραία. Δεν την κατηγορώ καθόλου και δεν της κρατάω κακία. Για την ακρίβεια τη συμπαθώ πολύ. Αν ήμουνα στη φάση της θα μου άρεσε. Αυτή η γαμημένη χημεία. Και προσπάθησα να μπω στο παιχνίδι της. Δεν ήθελα να ταράξω τον κόσμο της, έδινα εξηγήσεις για μαλακίες από την πρώτη μέρα, και; Τι κατάλαβα;
Τελικά, πρέπει να εφευρεθεί κάτι σαν μέτρο. Να μετράει το πόσο ταιριάζουμε ρε γαμώτη. 'Η τα πρώτα ραντεβού να είναι με την επίβλεψη ψυχολόγου. Αστειεύομαι… Σίγουρα όμως, με κάποιους ανθρώπους ταιριάζουμε πολύ και με άλλους πολύ λίγο. Χρειάστηκε μια δραματική σχέση, με πολλά κλάματα και πολλά τσιγάρα σε εποχή που το ειχα κόψει για να καταλάβω ότι τελικά μπορεί να φαίνεται ότι ταιριάζεις με κάποιον ενώ τελικά είστε δυο τελείως διαφορετικοί άνθρωποι που δεν έχουν ΚΑΝΕΝΑ κοινό. Γαμημένη χημεία…
Τί σχέση έχει η χημεία με αυτό; Είναι μάλλον καθαρά θέμα επιλογών, προτεραιοτήτων και κοινωνικών απαιτήσεων αυτό που ήθελε εκείνη από εσένα. Ή μπορεί να ήταν απλά ένα κακό προηγούμενο από άλλη σχέση.
Η χημεία έχει περισσότερο να κάνει με την σαρκική έλξη νομίζω.
“τελικά μπορεί να φαίνεται ότι ταιριάζεις με κάποιον ενώ τελικά είστε δυο τελείως διαφορετικοί άνθρωποι που δεν έχουν ΚΑΝΕΝΑ κοινό. Γαμημένη χημεία…”
megalh kouveda…
ade omws na katalaveis ti exei o alos sto mialo tou idika mesa ston enthousiasmo twn prwton hmerwn!
Ντήαρ x-psilkatzoy , λυπάμαι που θα στο χαλάσω, αλλά η επιστήμη απέδειξε ότι τα των έλξεων, αισθημάτων κλπ, είναι πενταξεκάθαρη χημεία! Που κάνει τον κύκλο της και σβήνει αναγκαστικά στα 3 χρόνια! Ετσι είμαστε φτιαγμένοι κι όταν προσπαθούμε να λειτουργήσουμε αλλοιώς, απλώς απατώμεθα!
Ολη η μιζέρια, ξεκινά απ’αυτό το απλούστατο: οι άνθρωποι δεν είναι φτιαγμένοι για να μένουν για πάντα μαζί. Ολα τα υπόλοιπα ανήκουν στο κοινωνικό φαντασμιακό. Από το οποίο επηρεασμένη και η κοπέλα της ιστορίας και με το καλημέρα θέλει και εγκατάστάσεις.
Και στραβός είν’ο γιαλός και στραβά αρμενίζουμε.
Πάω να το πω στον σύζυγο.
χμ… για μένα η χημεία είναι η αρχή του παντός… μπορεί να μην ταιριάζουν σε πολλά δύο άτομα αλλά όταν υπάρχει μεταξύ τους χημεία τότε τα πυροτεχνήματα σε κάνουν να ξεχνάς τις όποιες διαφορές….
@ x-psilikatzou: Δεν νομίζω ότι ήταν κακό προηγούμενο από την προηγούμενη σχέση. Α, ναι και… φερ’του το με το μαλακό
@ phivos: Επέτρεψέ μου να μη συμφωνήσω με την πρώτη παράγραφο. Εξάλλου η επιστήμη έχει πέσει έξω σε ότι αφορά τα αισθηματικά εκατομμύρια φορές. Απλά είναι καρδια, ψυχή, όχι πλυντήριο που να μπορείς να εξηγήσεις πως δουλεύει. Με τη δεύτερη παράγραφο όμως συμφωνώ. Και στραβό είναι το κλήμα, και το έφαγε ο γάιδαρος
@ morpheus: αυτές οι πρώτες ημέρες…
@ arrow: ναι, αλλά να υπάρχει και κάτι κοινό…
Ευχαριστώ για όλα σας τα comments.
Η ΕΛΞΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. Πάρτε το χαμπάρι…
loveblog εγώ είπα να μην ταιριάζουν σε πολλά δύο άτομα….
… δεν είπα να μην ταιριάζουν καθόλου… πρέπει να υπαρχουν κάποια σημεία επαφής όπως πρέπει να υπάρχουν και διαφορές αλλιώς η πλήξη και η ανία θα ρημάξει την σχέση και θα την πετάξει στα αζήτητα…
αλλά τα πυροτεχνήματα αξίζει να τα ζήσεις έστω κι αν δεν κρατήσει η σχέση στο τέλος!!!!
dreaml :κατά την δική άποψη η χημεία υπάρχει στον ερωτικό τομέα, δηλαδή κατά πόσο ταιριάζετε στο κρεβάτι ή κατά πόσο σε ανεβάζει όταν την έχεις δίπλα σου. Το ίδιο ισχύει και τον άλλον. Τώρα οσο αφορά τις σχέσεις δεν πιστεύω ότι είναι θέμα χημείας αλλά ανθρώπων. Δηλαδή κατά πόσο έχετε κοινά ενδιαφέροντα και αν δεν έχετε κατά πόσο θέλετε να βρείτε. Δεν είναι κακό να είστε δύο διαφορετικά άτομα αρκεί να υπάρχει επικοινωνία και να βρίσκεστε στην ίδια “φάση”. Όσο για το θέλει κάποια σταθερότητα δεν νομίζω ότι μόλις βλέπεις κάποιον λες ότι ναι με αυτόν θα κάνω σχέση σοβαρή ή μη. Αυτό εξελλίσετε και κερδίζετε. Δεν ξέρω αν σε βοηθάω αλλα αυτή είναι η άποψή μου.
Ένα να έχεις πάντα στο μυαλό σου: Στο θέμα σχέσης ισχύει ότι τα ομόνυμα έλκονται και όχι τα ετερόνυμα! Για να μπορέσεις να καταλάβεις τον ”σύντροφό” σου πολύ απλά πρέπει να του μοιάζεις σε πολλά και να βάζεις τον εαυτό σου στη θέση του!!!Δηλαδή…πώς θα αντιδρούσες εσύ?????
Βασικά δεν είναι τόσο απλό όσο το παρουσιάζεις Loveblog!
Καταρχάς σε νιώθω απόλυτα.
Απλά θα μπορούσα να δώσω κι άλλες εξηγήσεις στο περιστατικό.
Η πιο απλή είναι ότι σε γούσταρε περισσότερο.
Ισοπεδωτική αλλά καμιά φορά εξηγεί τα πράγματα καλύτερα από κάθετι άλλο.
Η ζήλια – η οποία έπαιζε πολύ στο σενάριο – δεν έχει πολλές αιτίες. 1) ανασφάλιες 2) απόδειξη ενδιαφέροντος απ το εκάστοτε πρόσωπο.
Για σκέψου – αν η παρέα της είχε κάποιον πολύ τρομερό τύπο – μπίχτη ο οποίος ‘έπαιζε μπάλα’ ; μήπως έμπαινες κι εσύ στο τριπάκι της; [οχι πως τότε θα ταν καλύτερα]
σε γενικές γραμμές πάντως..σε νιώθω..
το timing και η φάση που είσαι παίζουν πολύ ρόλο.
ειδικά εαν εσύ ήσουν φρεσκοχωρισμένος – λογικό γιατί δεν έκατσε η φάση. δεν ξέρω αν φταις πάντως αν το γνώριζε θα πρεπε να χει πάρει τα μέτρα της.
G [ se-eida.com admin ]
Διάβασα αυτό το ωραίο στο ιντερνετ.
Η γνώμη μου για τους ψυχολόγους είναι πως καλό είναι να υπάρχουν για τα ΠΟΛΥ αδύναμα άτομα.
Ένα normal άτομο σε τί θα το ωφελήσει? Θα του λύσει ένα ξένο άτομο τα προβλήματα?
Οι καλύτεροι ψυχολόγοι είναι πολύ κοντά μας (φίλοι, οικογένεια)
ΠΟΤΕ δεν θα πήγαινα πάντως ακόμα και αν δεν είχα ούτε 1 άτομο στην ζωή μου! Τα λεφτά που θα μου έπαιρνε θα προτιμούσα να τα χάλαγα σε κωλόμπαρα .
1. κωλόμπαρο
Όρος που χρησιμοποιείται για μπαρ που δεν συνάδουν με τα χρηστά ήθη ή για μπαρ κακής ποιότητας με κριτήριο τη μουσική, τους θαμώνες ή τις σχέσεις του μαγαζιού με τον υπόκοσμο. Συχνά αποκαλούνται έτσι τα:
1. Μαγαζιά με strip show ή κονσομασιόν
2. Κακόφημα και παρακμιακά σκυλάδικα